Archiwum dla Wrzesień, 2014

Zofia Gustowska: Smsy z Paryża

30 września 2014
Zofia Gustowska: Smsy z Paryża

1. Odleciałam. Doleciałam. Dojechałam. 7 pięter. Kręte schody . « Chambre de bonne » Louvre, Orsay, Pompidou… Powracając do paryskich muzeów, byłam akurat w trakcie lektury Dawnych mistrzów… dlatego na ten temat nic więcej już nie powiem, odsyłam do tekstu Bernharda.   Księgarnia teatralna, zresztą w małej « rue de Marivaux », urzekła mnie swoją zawartością i obsługą… przemiłą, co nie jest znów w Paryżu aż tak nagminne. W Operze Garnier, kilka kroków dalej, trafiłam akurat na wystawę poświęconą awangardowej grupie Les Ballets Suédois, działającej w latach 1920-25. Temat warty uwagi. Przyjemne przedpołudnie.Théâtre Athénée, czyli dawny teatr Louis Jouveta, niestety nie zaproponował mi żadnego spektaklu, więc zabierając ze sobą program sezonu, poszłam dalej.   Ogród Luksemburski zdobył nade mną jakąś tajemną moc. O ile za pierwszym razem wybrałam się do niego celowo, nie wiem, jak trafiałam tam za każdym następnym. Zazwyczaj wiązało się to również z kolejnym pochmurnym przejściem obok Odeonu. Odwracałam smutny wzrok od plakatów ze zbliżającą się premierą Roberta Wilsona, Les nègres Geneta. PS Później dopiero dowiedziałam...
Czytaj   »

tagi:
atrakcyjnie, czyli inaczej, teatralnie | Brak komentarzy »

Barbara Michalczyk: Kompleks polski

26 września 2014
Barbara Michalczyk: Kompleks polski

O spektaklu Był sobie Polak, Polak, Polak i diabeł… w reżyserii Remigiusza Brzyka wystawionym podczas 39. Zamojskiego Lata Teatralnego   Teatr Osterwy wrócił do Zamościa po prawie dwudziestu latach od otrzymania ostatniej nagrody publiczności. Wrócił ze spektaklem mocnym, zaskakującym oraz w pewnym sensie bolesnym. Tekst Pawła Demirskiego, choć liczy sobie już kilka lat, nie zestarzał się. Nadal celnie uderza w polską rzeczywistość.   Akcja toczy się w długiej i wąskiej, wyglądającej jak poczekalnia klatce. Przestrzeń wypełniają krzesła, kanapa, fotel oraz przedmioty, które przynieśli ze sobą bohaterowie. Kolejne historie wzbogacają ją o ogłoszenia i transparenty, a zespawane ze sobą więzienne prycze pozwalają na ich wygodne rozwieszanie. Dopiero z czasem staje się jasnym, że to „miejsce przed”. Nie wiadomo jednak, przed rajem czy piekłem.   Jedynym pewnikiem jest fakt, że wszyscy są na siebie skazani. W pierwotnym układzie najbardziej „na zachód” siedzą Gwiazdka (Marta Ledwoń) oraz Turysta (Przemysław Gąsiorowicz). Ona wybiła się ponad przeciętność, marzyła o wielkiej karierze i życiu, które będzie dziełem sztuki. Wszystko układało się świetnie, dopóki nie dopadł jej nagły koniec życia. Scena, w której miota się...
Czytaj   »

tagi:
atrakcyjnie, czyli festiwalowo, teatralnie | Brak komentarzy »

Jan Karow: Salon pierwotnych obyczajów

18 września 2014
Jan Karow: Salon pierwotnych obyczajów

O spektaklu Bóg mordu w reżyserii Bożeny Suchockiej w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu „Proszę, dziękuję, przepraszam” – od najmłodszych lat uczy się, że używanie tych trzech słów cechuje ludzi kulturalnych. Co się jednak dzieje, gdy w dobrze wychowanym towarzystwie pod wpływem intensywnych emocji zapomni się o tym? Prawdopodobnie przestanie być przyjemnie. A gdyby tak w ogóle nie przejmować się konwenansami, zrzucić z siebie maski i mówić dokładnie to, co ma się na myśli? Wtedy już władzę nad sytuacją przejmuje tytułowy Bóg mordu, którego inscenizację wyreżyserowaną przez Bożenę Suchocką można oglądać na Scenie na Zapleczu toruńskiego Teatru im. Wilama Horzycy. Ten wielokrotnie nagradzany (m. in. amerykańska Tony Award i brytyjska Laurence Olivier Award) dramat Francuzki Yasminy Rezy jest wyjątkowo dobrze znany szerokiej publiczności. Zawdzięcza to Rzezi – filmowej realizacji w reżyserii Romana Polańskiego z 2011 roku. Film ten przypomina bardziej niezwykle wysokobudżetowy teatr telewizji, zaś gwiazdorska obsada (Foster, Winslet, Reilly, Waltz) prezentuje swój potencjał, tworząc cztery pełne energii postaci, które są w stanie wybuchnąć w dowolnej chwili.   Tak wysoko zawieszona przez Polańskiego i jego współpracowników poprzeczka powoduje,...
Czytaj   »

tagi:
atrakcyjnie, czyli teatralnie | Brak komentarzy »