Jakub Godzic: Oby to nie był koniec!

10 kwietnia 2017

Rozwodzie Figara Eleny Langer w reżyserii Davida Poutneya w Teatrze Wielkim w Poznaniu

Rozwód Figara/fot. Richard Hubert Smith

Rozwód Figara/fot. Richard Hubert Smith

Któż z nas nie zna postaci Figara, który najpierw był cyrulikiem, a następnie – służącym hrabiego Almavivy? To właśnie ten zręczny cyrulik pomógł Hrabiemu zdobyć Rozynę w Cyruliku sewilskim Rossiniego, a później bronił swojej narzeczonej Zuzanny przed chlebodawcą w Weselu Figara Mozarta. Jego perypetie to już nie tylko klasyka teatru, ale i opery. Jednak życie Figara nie skończyło się na tych dwu sztukach.

Autorem obu dzieł, do których Rossini i Mozart komponowali swoje opery, był francuski pisarz Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais. Opisał on również dalsze losy rezolutnego Figara w sztuce Występna matka. Tytułową postacią jest tu Hrabina, która w trakcie wyjazdu Hrabiego do Londynu spędza upojną noc z Cherubinem, w wyniku której poczęto dziecko – drugiego syna Hrabiego. I ta właśnie sztuka stanowi inspirację dla współczesnej opery Langer. Ale to niejedyne źródło inspiracji. Druga sztuka, która jest podstawą widowiska, została napisana w 1936 przez austro-węgierskiego pisarza Ödöna von Horváta i nosi tytuł Rozwód Figara. To poniekąd opowieść o niespokojnych czasach emigracji lat 30. XX wieku. Hrabia i Hrabina wraz z Figarem i Zuzanną są w niej uchodźcami, którzy uciekają przed rewolucją. Nie mają już żadnych złudzeń, że ich dotychczasowy świat legł w gruzach.

Z połączenia tych dwóch sztuk kompozytorka Elena Langer i librecista David Pountney stworzyli operę, która w niebezpiecznie aktualny sposób pokazuje, jak niestabilność polityczna niszczy życie ludzi. Dostajemy powieść, w której bliżej nieokreślone „zawirowanie” rozdziera rodziny i rujnuje świat zwykłych ludzi.

Widzimy zatem Hrabiego Almavivę, który zostaje hazardzistą, za to jego żona przejmuje kontrolę nad sytuacją i staje się kobietą niezależną. Obserwujemy małżeński kryzys Zuzanny i Figara, który spowodowany jest jej pragnieniem powiększenia rodziny i jego obawą przed światem, w którym przyszło im żyć. Na scenie pojawia się też Cherubin, który nie jest już uwodzicielskim młodzieńcem, a wulgarnym cynikiem. Występuje też nowa para młodych bohaterów – Angelika i Serafin, którzy pragną jedynie żyć razem i szczęśliwie, mimo niespokojnych czasów. Jednak wszystkie ich działania determinuje Major, który mając władzę, pragnie zniszczyć rodzinę Hrabiego. Bohaterowie przedstawieni są na tle Europy, której dotychczasowy ład się wali.

W atmosferze czuć jakiegoś złowrogiego ducha, który nie pozwala nikomu czuć się bezpiecznie. Podkreśla to zarówno muzyka napisana przez rosyjską kompozytorkę, jak i minimalistyczna scenografia. Całość tworzy spójny nastrój, z nutką grozy i niepokoju. Czuć tu nie tylko klimat ekspresjonizmu, ale i swoistej samotności, z jaką mamy do czynienia w obrazach Edwarda Hoppera. Nie da się ukryć, że spektakl ten został dopracowany niemal w każdym calu.

Dotyczy to również obsady: poznańscy soliści wypadli naprawdę przekonująco i zaprezentowali wysoki poziom. Tomasz Raczkiewicz jako dawny Cherubin, który dorósł i dziś prowadzi podejrzany nocny klub, jest po prostu świetny. Joanna Freszel w partii Zuzanny wypada bardzo zręcznie. Robert Gierlach – Figaro – oraz Stanisław Kyflyuk jako hrabia Almaviva są niezastąpieni. Jednak cały spektakl zdominował fenomenalny Alan Oke jako Major, który niemal każdym ruchem i słowem elektryzował widzów. Nad całością czuwał dyrygent Tadeusz Kozłowski, który bardzo sprawnie poprowadził solistów i orkiestrę.

Pozostaje mieć nadzieję, że to nie jest koniec ani prezentacji Rozwodu Figara na deskach Teatru Wielkiego w Poznaniu, ani tak rzetelnie przygotowywanych spektakli. A nadzieja ta jest w pełni uzasadniona.

Jakub Godzic

Elena Langer

Rozwód Figara

Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu

data premiery: 17.02.2017

spektakl: 26.02.2017

Reżyseria: David Pountney

scenografia: Ralph Koltai

muzyka: Elena Langer

kierownik muzyczny: Tadeusz Kozłowski

kostiumy: Sue Blane

libretto: David Pountney

przekaz reżyserski: Robin Tebbutt

reżyseria świateł: Linus Fellbom

współpraca muzyczna: Katarzyna Tomala

 

Obsada:

Hrabia Almaviva – Stanisław Kuflyuk

Hrabina Almaviva – Magdalena Nowacka

Zuzanna – Joanna Freszel

Figaro – Robert Gierlach

Cherub (Cherubinek) – Tomasz Raczkiewicz

Angelika – Joanna Kędzior

Serafin – Magdalena Wachowska

Major – Alan Oke

tagi: | Wersja do druku | |

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

5 × 2 =