Wpisy otagowane jako ‘ Natalia Kamińska ’

Natalia Kamińska: Nowa generacja. Wstęp

4 kwietnia 2017
Natalia Kamińska: Nowa generacja. Wstęp

Tekst jest częścią serii Nowa generacja, w której zastanawiamy się nad tym, co łączy młodych artystów sztuk performatywnych. Pozostałe teksty: Paulina Trzeciak: Nowa generacja. Spektakle Ida Ślęzak: Nowa generacja. Spektakle Na polskich scenach zaczyna się kształtować kolejne pokolenie twórców sztuk teatralnych i performatywnych. Niezwykle kusząca wydaje się próba znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy istnieją dla nich elementy wspólne, choćby w podejmowanych tematach, stosunku do przetwarzania rzeczywistości czy samej materii teatralnej. Z pomocą przyszły dwa odbywające się symultanicznie i częściowo powiązane ze sobą wydarzenia. Pierwszym z nich był organizowany przez Nowy Teatr we współpracy z Komuną//Warszawa, TR Warszawa, Teatrem Studio i Teatrem Żydowskim showcase Generation After, na który zaproszono kuratorów festiwali teatralnych z całego świata w celu zaprezentowania im dokonań artystów młodego pokolenia, jak określono na stronie Nowego, reprezentujących „nową artystyczną szkołę myślenia”. Drugim – Scena Tańca Studio, w ramach której pokazane zostały występy artystów z pogranicza teatru tańca i performansu. Sprawa domaga się analizy, prezentujemy więc subiektywny przegląd zjawisk szczególnie popularnych wśród najmłodszych twórców, stworzony głównie w oparciu o te dwa wydarzenia. W teatrakcyjnym...
Czytaj   »

tagi:
atrakcyjnie, czyli festiwalowo, inaczej, performans, tanecznie, teatralnie | Brak komentarzy »

Natalia Kamińska: W cieniu Doppelgängera

31 marca 2017
Natalia Kamińska: W cieniu Doppelgängera

O spektaklu Berlin Alexanderplatz w reżyserii Natalii Korczakowskiej z Teatru Studio w Warszawie Franz Biberkopf wyszedł z więzienia. Po odbyciu wyroku za zamordowanie swojej dziewczyny wreszcie jest czysty i gotowy na to, by zacząć od nowa. Wchodzi na scenę z pełną świadomością tego, gdzie się znajduje – i nie chodzi bynajmniej o stację berlińskiego metra, ale o scenę teatralną właśnie. Od początku jest świadomy fasadowości i umowności otaczającej go rzeczywistości – i ta właśnie świadomość będzie budulcem najnowszego spektaklu Natalii Korczakowskiej. Prosto ze stacji Alexanderplatz trafia do świata alfonsów, prostytutek i drobnej gangsterki. Wpada w towarzystwo bandy Pons – grupy przestępców żywcem wyjętych z gangsterskiego kina spod znaku Quentina Tarantino. Odnalazłszy się już jako tako w brutalnej rzeczywistości Berlina Franz przechodzi swoisty rytuał przejścia. Odsiedział swoje cztery lata za morderstwo ukochanej i ma się stać zupełnie nowym człowiekiem. Przysięga, biorąc na świadka publiczność, że od tego momentu będzie dobrym obywatelem. Przemiana (w duchu kampowym, jak wszystko w tym spektaklu) jest przypieczętowana swoistym chrztem, kiedy Biberkopf zostaje obsypany brokatem. I tak, ponownie narodzony, iskrzący i lśniący, rozpoczyna nowe życie. Jego historia została zmontowana ze zróżnicowanych...
Czytaj   »

tagi:
atrakcyjnie, czyli teatralnie | Brak komentarzy »

Natalia Kamińska: Frljić, czyli koszmar zwolennika status quo

24 lutego 2017
Natalia Kamińska: Frljić, czyli koszmar zwolennika status quo

O spektaklu Klątwa w reżyserii Olivera Frljića w Teatrze Powszechnym w Warszawie Premiera miała miejsce zaledwie kilka dni temu, a już zdążyła rozpętać ogromną burzę medialną, ściągnąć na siebie zainteresowanie osób publicznych z obu stron barykady, a nawet stać się obiektem śledztwa. Klątwę odmieniano w tym tygodniu przez wszystkie przypadki. Hasztagi: wolność słowa, skandal, prowokacja, obraza uczuć religijnych, pedofilia, dildo. Czy w takich okolicznościach można jeszcze napisać recenzję, czy pozostaje już tylko publicystyka? A może, jak chce Rancière, estetyka zawsze jest polityką, a Klątwa tylko doprowadza do granic wytrzymałości to, co jest immanentną właściwością teatru? Sam spektakl teatralny lub ten społeczny, który rozgrywa się obecnie wokół premiery, zdążył już wyprowadzić z równowagi przedstawicieli wszystkich opcji światopoglądowych. Fala świętego oburzenia przelewa się od prawa do lewa, rezonuje i wzbiera. Burza w szklance wody? Niekoniecznie. Można się obrażać albo przyklaskiwać, ale obie opcje wydają mi się mało podniecające intelektualnie. Żyjemy w czasach hiperszybkiego obiegu informacji. Narzucająca się samoistnie interpretacja tego spektaklu jako prowokacji mającej na celu przetestowanie granic wolności artystycznej w Polsce zdążyła już...
Czytaj   »

tagi: , ,
atrakcyjnie, czyli performans, teatralnie | Brak komentarzy »

Natalia Kamińska: Agresor(?)

3 lutego 2017
Natalia Kamińska: Agresor(?)

Przemyślenia po spektaklu Komediant w reżyserii Agnieszki Olsten z Teatru Jaracza w Łodzi w ramach 9. edycji Festiwalu Boska Komedia w Krakowie Komediant atakuje widza. Dosłownie. Na początku – całkowitym zburzeniem czwartej, a w zasadzie i każdej innej ściany. Spektakl rozpoczął się już w korytarzu Łaźni Nowej, gdzie Właściciel Zajazdu (w tej roli obsadzono Sebastiana Majewskiego, nowego dyrektora artystycznego Teatru Jaracza) przedstawia się i częstuje zgromadzonych mięsną kiszką. Potem, zamiast do tradycyjnej sceny pudełkowej czy ewentualnie którejś z jej nowoczesnych interpretacji, zostaliśmy wprowadzeni do czegoś w rodzaju baraku, w którym niezbornie porozstawiane krzesła przedzielał jedynie wąski korytarz. Nie on był jednak sceną, w każdym razie niejedynie – aktorzy wyłaniali się ze wszystkich możliwych stron, brutalnie wyciągając rekwizyty zza lub nawet spod widzów. Szarżowali w tym tłumie, przybierając coraz to nowe tożsamości i wchodząc z widownią w coraz odważniejsze interakcje – od natrętnego, domagającego się uwagi wzroku przez liczne trącenia i poszturchiwania czy złośliwe oddzielanie części widowni od akcji za pomocą kurtyny aż po namiętny, „mokry” pocałunek złożony na ustach jednej z jej przedstawicielek. Jest szybko, jest głośno i tak będzie aż do ostatniej...
Czytaj   »

tagi:
atrakcyjnie, czyli festiwalowo, teatralnie | Brak komentarzy »

Natalia Kamińska: To nie jest spektakl o Żydach

29 grudnia 2016
Natalia Kamińska: To nie jest spektakl o Żydach

O spektaklu Dybuk w reżyserii Anny Smolar z Teatru Polskiego w Bydgoszczy w ramach 9. edycji Festiwalu Boska Komedia w Krakowie Trudno się w tym spektaklu doszukać wad czy nieścisłości – wszystko, od świetnie poprowadzonych kreacji aktorskich (bez wyjątku!) poprzez przemyślaną i niezwykle estetyczną scenografię Anny Met i doskonale podbijającą nastrój muzykę Natalii Fiedorczuk po dramaturgię i wykorzystanie środków wyrazu teatralnego składa się na dzieło niezwykle udane. Obsypany nagrodami (choć na Boskiej Komedii niesłusznie pominięty), oparty na dramacie Szymona An-skiego Dybuk Anny Smolar obficie czerpie ze zdobyczy współczesnej sztuki teatralnej. Mamy tu łamanie czwartej ściany, teatr w teatrze, projekcje wideo, stylizację na paradokument, postaci sobowtórowe… Wszystkie te elementy nie tworzą jednak wrażenia bałaganu czy też silenia się na nowoczesność, ponieważ zostały wykorzystane przez reżyserkę rozumnie i z wdziękiem, a także ściśle podporządkowane właściwej treści spektaklu – Dybuk wpisuje się bowiem w szerszą debatę nad istotą teatralnej iluzji, o czym za chwilę. „O czym jest ta sztuka? Sztuka jest o Żydach tadam tadam! No więc my też nic o Żydach nie wiemy Do niedawna nie wiedzieliśmy w każdym razie”. To mówi...
Czytaj   »

tagi:
atrakcyjnie, czyli festiwalowo, teatralnie | Brak komentarzy »

Natalia Kamińska: Wskrzeszenie autora

17 kwietnia 2016
Natalia Kamińska: Wskrzeszenie autora

O spektaklu Dziady w reżyserii Eimuntasa Nekrošiusa w Teatrze Narodowym w Warszawie Łatwo można ulec pokusie odczytania Dziadów w reżyserii Eimuntasa Nekrošiusa jako komentarza do naszych mitów narodowych. Sądzę jednak, że jeśli ustawilibyśmy je w szeregu podobnych spektakli, których mamy obecnie zatrzęsienie (a co czyni się niejako odruchowo przy każdej współczesnej realizacji dramatów romantycznych), moglibyśmy wiele stracić. Język teatralny litewskiego twórcy jest specyficzny – wchłania wielkie dzieła literatury europejskiej (jak choćby słynna trylogia szekspirowska – inscenizacje Hamleta, Makbeta i Otella czy znane polskim widzom z łódzkiego festiwalu Nowa Klasyka Europy i toruńskiego Kontaktu Boska komedia i Raj wg Dantego) i tłumaczy je na alfabet marzeń dziecięcych, naiwnych, ale jednocześnie wystarczająco pierwotnych, by traktować świat metafizyczny na równi z realnym. Jednak to tylko pozornie swobodna gra wyobraźni – znaczenie jest zakodowane w spektaklach Nekrošiusa w bardzo precyzyjny i konsekwentny sposób. To dziwne połączenie. Z jednej strony ta poetyka budzi we mnie dawno zapomniane, dziecięce (nie mylić z dziecinnym) spojrzenie, pozbawione uprzedzeń i bagażu doświadczeń, pozwalające na wejście w przedstawiony świat łatwo i bezrozumnie; z drugiej świadomość rangi reżysera i złożoności znaczeń zawartych w jego spektaklach zmusza...
Czytaj   »

tagi:
atrakcyjnie, czyli teatralnie | Brak komentarzy »

Natalia Kamińska: Poza linią

21 grudnia 2015
Natalia Kamińska: Poza linią

O spektaklu Plac bohaterów w reżyserii Krystiana Lupy z Litewskiego Narodowego Teatru Dramatycznego w ramach 8. Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia w Krakowie Sobota. Warszawę przecina marsz Komitetu Obrony Demokracji, ja w tym czasie bawię się w Krakowie na Boskiej. Gdy następnego dnia tłumy wylegają na stołeczne ulice z okazji 13 grudnia, wsiadam w czternastkę pod Bagatelą i próbuję dotrzeć na najnowszy spektakl Krystiana Lupy. Nie, to nie będzie recenzja polityczna.   Zapytany o to, czy poprzez inscenizację Placu bohaterów Thomasa Bernharda w wileńskim Teatrze Narodowym chce coś powiedzieć Litwinom o nich samych, Krystian Lupa powiedział, że nie wie o litewskim społeczeństwie wystarczająco dużo, by móc im „postawić lustro”. Nie jest to więc spektakl o Litwinach, to może o Polakach? Albo o znienawidzonych przez Bernharda Austriakach? Czy też może o Żydach, skoro na scenie obserwujemy żydowską rodzinę? Myślę, że odpowiedź brzmi „tak” dla każdego z przykładów. Ale nie o wszystkich razem, a każdym z osobna. O Litwinie, Polaku, Żydzie, Austriaku…   Reżyser przyznał, że nie docenił Placu bohaterów, dopóki nie rozpoczął nad nim pracy. Wydawało mu się nawet, że jest raczej nieudany, że to już stary, schorowany Bernhard, że było...
Czytaj   »

tagi:
atrakcyjnie, czyli festiwalowo, patronacko, teatralnie | 2 komentarze »

Natalia Kamińska: Tchórzostwo i inne diabelstwa

15 stycznia 2015
Natalia Kamińska: Tchórzostwo i inne diabelstwa

O spektaklu dyplomowym Mistrz i Małgorzata w reżyserii Waldemara Raźniaka w wykonaniu IV roku Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej w Warszawie  Wolność. Temat ważny, nieustannie eksploatowany, obecny w historii chyba od początku namysłu człowieka nad samym sobą. Ogrom koncepcji wolności dorównuje zapewne liczbie tych, którzy się nad nią zastanawiają. W ostatnich dniach, gdy Europa żyje sprawą masakry w redakcji Charlie Hebdo, najbardziej frapująca stała się chyba sprawa wolności słowa. W tym kontekście książka Michaiła Bułhakowa, na kanwie której Waldemar Raźniak wyreżyserował spektakl dyplomowy IV roku aktorskiego Akademii Teatralnej, staje się bardzo aktualna. Co więcej, reżyser inscenizacji Mistrza i Małgorzaty, której premiera odbyła się 9 stycznia 2015 roku w teatrze Collegium Nobilium, położył w swojej interpretacji powieści nacisk właśnie na wątek wolności twórczej. Rzecz osadzona jest w trzech rzeczywistościach, na które składają się: Moskwa z powieści Bułhakowa, historia Jeszuy Ha-Nocri i Poncjusza Piłata oraz współczesna autorowi wspomnianej książki Rosja okresu stalinizmu. Ogromnym atutem spektaklu jest jego czytelność, pozwalająca z jednej strony na skupienie uwagi na młodych aktorach, z drugiej zaś niepozostawiająca widza w bezrefleksyjnym zawieszeniu. Swój udział miało tu stworzenie połączeń między pewnymi...
Czytaj   »

tagi:
atrakcyjnie, czyli patronacko, teatralnie | Brak komentarzy »

Natalia Kamińska: Osiem dramatów o Polaku

23 grudnia 2014
Natalia Kamińska: Osiem dramatów o Polaku

Wrażenia z lektury zbioru Generał i inne dramaty polityczne Jarosława Jakubowskiego „Pisanie to podróż, której stawką jest wydobycie skarbu i dotarcie z nim do portu macierzystego”  – tak własny proces twórczy opisuje dramatopisarz Jarosław Jakubowski, którego zbiór dramatów jest przedmiotem niniejszego tekstu.   Bydgoski autor, który zadebiutował tomikiem poezji w wieku 22 lat, na polu dramatopisarskim działa aktywnie od 2007 roku, kiedy to w ramach Laboratorium Dramatu odbyło się czytanie sceniczne Domu matki jego autorstwa.  Wielokrotnie nagradzany (między innymi Bydgoska Książka Roku w 2007 za tomik poezji Pseudo oraz w 2010 za zbiór opowiadań Slajdy, I nagroda w konkursie „Komediopisanie” w 2010 roku za Życie  oraz „Metafory Rzeczywistości” 2012 za Wieczny kwiecień), ma na koncie ponad dwadzieścia utworów dramatycznych.   Generał i inne dramaty polityczne wydany nakładem ADiTu to pierwsza antologia sztuk teatralnych jego autorstwa (warto zauważyć, że nie zostały tu umieszczone wszystkie dramaty polityczne Jakubowskiego, brakuje chociażby Wiecznego kwietnia). Oprócz głośnego Generała, wystawionego w teatrze Imka w reżyserii Aleksandry Popławskiej i Marka Kality, zawarte w tym tomie sztuki nie doczekały się jeszcze adaptacji scenicznej.   Jest zatem pisanie dla wspomnianego...
Czytaj   »

tagi:
atrakcyjnie, czyli inaczej, literacko, patronacko, wyjątkowo | Brak komentarzy »

Natalia Kamińska: Bydgoszcz w Warszawie

10 października 2014
Natalia Kamińska: Bydgoszcz  w Warszawie

O planach Pawła Łysaka na sezon 2014/15 w Teatrze Powszechnym w Warszawie Niespełna rok temu światek teatralny obiegła wiadomość – Bydgoszcz przenosi się do Warszawy! Stołeczna część owego światka przyjęła tę informację z wielkim entuzjazmem, którego nie podziela niestety część bydgoska. W końcu duet Paweł Łysak-Paweł Sztarbowski, przejąwszy Teatr Polski w Bydgoszczy w 2006 roku, uczynił go jedną z pierwszych scen w kraju. Teraz wezmą na warsztat całkiem świeżo wyremontowany praski Teatr Powszechny.   Skoro odnoszący sukcesy dyrektor jedynego teatru w Bydgoszczy przeprowadza się do teatralnie obfitej Warszawy, należy oczekiwać propozycji wyrazistej i nowatorskiej. W ogłoszonym na otwierającej sezon konferencji prasowej programie nowa dyrekcja Powszechnego zapowiedziała cztery główne bloki tematyczne, na które składać się będą premiery w nadchodzącym roku.   Będzie interwencyjnie Pierwszy ze wspomnianych bloków – O co się zabijać. Wojna. Pokój. Ukraina. – tworzyć będzie cykl spotkań filmowych, wystaw i dyskusji oraz spektakli, które zostaną zaprezentowane jesienią. Dzienniki Majdanu Natalii Worożbyt w reżyserii Wojtka Klemma, które powstały na podstawie spisywanych na gorąco relacji uczestników kijowskiego Majdanu, będą miały premierę już 24 października. Wojna i pokój...
Czytaj   »

tagi:
atrakcyjnie, czyli inaczej, teatralnie, wywiadowo | Brak komentarzy »