Julia Gładkowska: Poemat na ciało i umysł

13 października 2016

Audycji V 2016 w reżyserii Kai Kołodziejczyk w ramach Festiwalu Ciało/Umysł 2016

Audycja V/fot. Marta Ankiersztejn

Audycja V/fot. Marta Ankiersztejn

 

Audycja V, utwór Andrzeja Krzanowskiego z 1977 roku, określany jest jako metaopera, ponieważ kompozytor dążył w nim do połączenia wielu dziedzin sztuki: klasycznej opery, tańca, obrazu, filmu, tekstu literackiego (wykorzystał fragmenty tekstów Jacka Bierezina, Zbigniewa Doleckiego, Mieczysława Stanclika i Sławomira Mrożka). Jest to interdyscyplinarny projekt, w którym warstwa muzyczna, teatralna i taneczna są równoważne i wzajemnie się uzupełniają.

Kaya Kołodziejczk, jako pierwsza w historii, zdecydowała się na wystawienie tego utworu. Prapremiera odbyła się w ramach 15. edycji Festiwalu Ciało/Umysł 1 października 2016 roku.

Jest to bez wątpienia projekt niezwykły. Widzowie są podczas spektaklu poddawani wielu bodźcom: muzyce, performatywnemu czytaniu, zmiennemu światłu, obrazom wyświetlanym na ekranach. Miejscami to nagromadzenie środków może przytłaczać, jednak efekt końcowy jest niezwykle interesujący.

Audycja V to przede wszystkim spektakl taneczno-ruchowy. Tancerze pozostają w ciągłych ruchu, miejscami na scenie są obecni tylko oni: nie słychać muzyki, światło jest przygaszone, pozostaje jedynie ruch i rytm wybijany krokami tańca. Ciało jest podstawowym narzędziem, jakie wykorzystuje Kaya Kołodziejczyk. To za jego pomocą przekazuje emocje bohaterów, doskonale potrafi wydobyć jego piękno, w jej choreografii nie ma zbędnych kroków. Sceny taneczne są niezwykle plastyczne, emocjonalne, ruch tancerzy hipnotyzuje, wciąga.

Audycja V/fot. Marta Ankiersztejn

Audycja V/fot. Marta Ankiersztejn

Równie ważna jest sfera wizualna: istotną rolę odgrywają wyświetlane zdjęcia, fragmenty filmów, krótkie klipy. Zmienne światło tworzy niepokojący efekt i dynamizuje akcję. Scenografia jest niezwykle ograniczona, jedynymi narzędziami aktorów są ich ciała. Przestrzeń sali w Laboratorium Zamku Ujazdowskiego podzielona została na kilka części za pomocą sztucznej trawy, wyznaczającej strefę widzów, zaś aktorzy grają na surowej, białej podłodze. Ponieważ w trakcie spektaklu można swobodnie poruszać się po sali, taka aranżacja przestrzeni daje widzom możliwość oglądania spektaklu z wielu perspektyw.

Muzyka Andrzeja Krzanowskiego nie kojarzy się z klasyczna operą – jest niepokojąca, eksperymentalna. Pojawia się wiele instrumentów, czasami bardzo nieoczywistych, takich jak syrena alarmowa. W przeciwieństwie do opery klasycznej, muzyka nie jest tu elementem głównym – stanowi raczej tło, uzupełnienie tańca i tekstu, są również momenty, gdy na scenie panuje całkowita cisza.

Tekst literacki pojawia się kilkukrotnie, czasami w powtarzanej jak mantra frazie, czasami wyświetlany na ekranie. Bardzo ciekawie wypada scena, w której fragment tekstu czyta dwóch aktorów równocześnie. Ich głosy nachodzą na siebie, ścierają się ze sobą, a słowa miejscami giną, jednak ten styl wypowiedzi doskonale wpisuje się w emocjonalny, urywany rytm spektaklu.

Kaya Kołodzieczyk łączy kilka dyscyplin artystycznych na niewielkiej przestrzeni. Udaje jej się stworzyć spektakl niezwykle atrakcyjny wizualnie, plastyczny, zachwycający formą. Audycja V długo czekała na swoją prapremierę – w momencie powstania była zbyt awangardowa i wymagała od widza porzucenia dotychczasowych przyzwyczajeń teatralnych. Dziś, gdy w każdej chwili jesteśmy wystawiani na działanie wielu bodźców, Audycja V staje się ciekawym komentarzem współczesności. Pokazuje, że nie wystarcza nam już tylko taniec, tekst lub obraz. Potrzebujemy połączenia wszystkich tych sfer, przyzwyczajeni to dzielenia uwagi na kilka płaszczyzn równocześnie. Kaya Kołodziejczyk to widzi i wychodzi naprzeciw oczekiwaniom współczesnego widza.

Julia Gładkowska

 

Audycja V 2016

Festiwal Ciało/Umysł 2016

Muzyka: Andrzej Krzanowski

Koncepcja, choreografia i reżyseria: Kaya Kołodziejczyk

Reżyseria świateł: Herman Venderickx

Scenografia: Ada Rączka i Rita Müller

Przestrzeń wizualna: Kaya Kołodziejczyk, Maria Matylda Wojciechowska

Przestrzeń graficzna: Magda Jaszczuk

Wykonawcy: Tomasz Bazan, Szymon Bywalec, Ilona Gumowska, Paweł Grala, Katarzyna Kizior, Aniela Kokosza, Daniela Komędera, Paweł Smagała

tagi: | Wersja do druku | |

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

4 × four =